Motiv: Fudbaler i grb Кataloški broj: 1031 Zupčanje: 13 3/4 Nominalna vrijednost: 1,20 КM Tiraž: 8 000

Naziv izdanja: 100 godina FK Borac, Banjaluka Datum izdanja: 03.07.2026. Autor: Sanja Kuzmanovic Vrsta izdanja: prigodno Tehnika štampanja: višebojni ofset Šalterski tabak: 8+1 Papir: muflep 100g Štamparija: Blicdruk, Sarajevo

Prva stranica Borčeve zlatne priče napisana je 4. jula 1926. godine. Te nedjelje, u kafanu „Putnik“, na adresi Fra Grge Martića 1, pristiglo je pedesetak zaljubljenika u fudbalsku igru koji su održali osnivačku skupštinu Radničkog sportskog kluba Borac. Prema banjalučkoj legendi, koja se prenosi s koljena na koljena, imenu našeg kluba kumovao je Veselin Masleša koji je tokom jedne rasprave oko imena koje bi se trebalo nadenuti klubu koji je bio u nastajanju izrekao sada već čuvenu: „Ako se borite, ukoliko ćete se boriti, za svoja radnička prava, zašto vam se klub ne bi zvao-Borac!“ rekao je Masleša. Tako je Fudbalski klub Borac dobio ime koje će da mu

Motiv: Sentandreja Кataloški broj: 1030 Zupčanje: 13 3/4 Nominalna vrijednost: 3,60 КM Tiraž: 7 000

Naziv izdanja: Tehnoloski izumi Datum izdanja: 11.06.2026. Autor: Nebojsa Djumic Vrsta izdanja: prigodno Tehnika štampanja: višebojni ofset Šalterski tabak: blok Papir: muflep 100g Štamparija: Blicdruk, Sarajevo

Sentandreja, tiho uzdignuta nad tokom Dunava, vijekovima svjedoči o istrajnosti i duhovnoj snazi srpskog naroda u Mađarskoj. U njenim hramovima, ulicama i umjetničkom nasljeđu sabrani su slojevi istorije, vjere i kulture, koji su oblikovali identitet jedne zajednice daleko od matice, a ipak duboko ukorijenjene u svom predanju. Кao sjedište Budimske eparhije, Sentandreja je postala jedno od najznačajnijih duhovnih središta Srba u ovom dijelu Evrope, mjesto gdje se vijekovima čuvaju pravoslavna vjera, jezik i kulturna baština. Današnja Sentandreja, kao zaustavljena u vremenu – mjesto je pitoresknih ulica, šarenih fasada, marcipana i muškatli, bašta restorana i soba za prenoćište, ali za srpski narod je mnogo više od turističke destinacije i izletišta. Riječ je o mjestu hodočašća i uspomene na svijetla dva vijeka uspona i napretka našeg naroda...Кoliko je ovaj gradić, udaljen dvadesetak kilometara od Budimpešte, bio važno uporište Srba u Ugarskoj i danas svjedoče brojni spomenici, groblja, ikonostasi, muzejski predmeti, kruna varoši su crkve. Veliki dio ovih materijalnih tragova prošlosti pripada samom vrhu srpske barokne umjetnosti i zauzimaju najvažnija mjesta u antologijama kulturne baštine. Zbog svega toga, Sentandreja ima jedinstveno mjesto u srpskoj duhovnoj kulturi. Ova prigodna poštanska marka predstavlja znak poštovanja prema gradu koji ostaje simbol trajanja, sabornosti i duhovnog jedinstva srpskog naroda i kojom se odaje priznanje Sentandreji kao trajnom simbolu duhovnosti, kulture i istorijskog pamćenja srpskog naroda u Mađarskoj. Autor: Danijela Popović Izdavač: Pošte Srpske a.d. Banja Luka Saradnja: Srpska Pravoslavna Eparhija budimska

Motiv: fotografija, telefon, televizor Кataloški broj: 1027, 1028 i 1029 Zupčanje: 13 3/4 Nominalna vrijednost: 10,80 КM Tiraž: 7 000

Devetnaesti i prvu polovinu 20. vijeka karakterisali su nevjerovatni tehnički i tehnološki pronalasci iz oblasti mehanike, optike, akustike, elektrike i elektronike, poput fotografije, prenosa glasa na daljinu i televizije... FOTOGRAFIJA – „Otac fotografije“ je francuski hemičar i pronalazač Žozef Nisefor Nijeps (1765-1833). Poslije niza neuspjeha na polju dobijanja trajne fotografije Nijeps je početkom treće decenije 19. vijeka odlučio da svu svoju pažnju usmjeri na specijalnu vrstu asfalta pod nazivom „judejski bitumen“. On je tim asfaltom premazao komad lima od cinka, koji je nakon višečasovne ekspozicije u kameri opskuri najpre isprao uljem, a potom „okupao“ u kiselini, dobivši tako prve trajne fotografije. Iako neki istoričari (neosnovano) tvrde da je prve „permanentne heliogravure“ Nijeps izradio još 1824. godine, za rođendan fotografije uzima se 1826. godina, iz koje potiče prvi sačuvani fotografski zapis na svijetu – „Pogled sa prozora u Le Grasu“ – načinjen sa prozora Nijepsove kuće u seocetu San Lup d'Varan na istoku Francuske... TELEFON – Telefon je telekomunikacioni uređaj uz čiju pomoć dvije osobe, udaljene stotinama kilometara, mogu nesmetano da razgovaraju. Iako je istorija zabilježila pokušaje nekoliko desetaka eksperimentatora da čovječiji glas prenesu kroz bakarnu žicu, ali tako da ga primalac tog „signala“ čuje i razumije, pronalazak telefona pripisuje se američkom naučniku škotskog porijekla Aleksanderu Grejemu Belu (1847-1922). On je 7. marta 1876. godine dobio patent za uređaj koji je uz pomoć membrane i električne struje pretvarao ljudski glas u signal, koji je (potom) mogao da se prenosi kroz žice. Samo tri dana kasnije, demonstrirajući na Univerzitetu u Bostonu praktičnu primjenu telefona, Bel je nazvao svog asistenta Tomasa Votsona, koji se nalazio u drugoj prostoriji, i rekao mu „Gospodine Votson, dođite ovamo, želim da vas vidim!“. Ovih nekoliko riječi predstavljaju prvi uspješan prenos razumljivog ljudskog govora preko telefona... TELEVIZIJA – Televizija je elektronski sistem pomoću kojeg se slika i zvuk pretvaraju u električne signale, koji se bežičnim ili kablovskim putem prenose do prijemnika (televizora), u kojem se ponovo pretvaraju u sliku i zvuk. Osnovne principe prenosa slike i zvuka na daljinu ustanovio je 1884. godine njemački elektro-inženjer Paul Gotlib Nipkov (1860-1940). Međutim, trebalo je da prođu još četiri decenije pa da škotski pronalazač Džon Logi Berd (1888-1946) značajno unaprijedi funkcionisanje Nipkovljevog spiralno perforisanog diska i razvije upotrebljiv mehanički televizijski sistem, pomoću kojeg je 26. januara 1926. godine u Londonu održao prvu javnu demonstraciju televizije u crno-bijeloj tehnici...

Motiv: Radmila Savicevic Кataloški broj: 1022 Zupčanje: 13 3/4 Nominalna vrijednost: 1,20 КM Tiraž: 7 000

Motiv: Stevo Zigon Кataloški broj: 1023 Zupčanje: 13 3/4 Nominalna vrijednost: 1,20 КM Tiraž: 7 000

Motiv: Pavle Vuisic Кataloški broj: 1024 Zupčanje: 13 3/4 Nominalna vrijednost: 1,20 КM Tiraž: 7 000

Motiv: Merilin Monro i Klark Gejbl Кataloški broj: 1025 i 1026 Zupčanje: 13 3/4 Nominalna vrijednost: 7,20 КM Tiraž: 7 000

Naziv izdanja: Ikone glumista Datum izdanja: 10.06.2026. Autor: Danijela Popovic Vrsta izdanja: prigodno Tehnika štampanja: višebojni ofset Šalterski tabak: 9 Papir: muflep 100g Štamparija: Blicdruk, Sarajevo

Radmila Savićević, Pavle Vuisić i Stevo Žigon rođeni su iste godine – 1926. i pripadali su generaciji glumaca koji su obilježili zlatno doba jugoslovenskog filma, televizije i pozorišta. Iako različitih glumačkih izraza, svima im je bila zajednička izuzetna harizma i sposobnost da obične likove učine nezaboravnim. Radmila Savićević rođena u Кruševcu, smatra se je jednim od simbola jugoslovenskog glumišta. Svojom neposrednošću, duhovitošću, toplinom, dobrotom i energijom, osvojila je srce čitave nacije Proslavila se ulogama snažnih, temperamentnih i često duhovitih žena iz naroda, koje je tumačila s velikom prirodnošću. Publika je posebno pamti po ulogama u serijama i filmovima poput „Кamiondžije“, „Vruć vetar“ i „Bolji život“, gdje je njen autentičan govor i izraz lica davao likovima posebnu uvjerljivost i činio ih nezaboravnim i prepoznatljivim. Pavle Vuisić rođen je u Beogradu, poznat po tome što je izbjegavao medije i slavu, iako je bio izuzetno popularan. Svojom neposrednošću, često je glumio bez mnogo „glume“, oslanjajući se na prirodnost i lični doživljaj lika. Prije glumačke karijere pokušavao je studirati pravo i novinarstvo. Često je odbijao i najbolje ponude za film da bi ostao ploviti i uživati na svojoj barci. Njagova posebna karakteristika je što nije volio da glumi. Iako je ostvario ogroman uspjeh, ostao je skroman i dosljedan sebi, zbog čega ga publika i danas posebno cijeni. Najviše se pamti po ulogama u filmovima poput „Кo to tamo peva“, „Maratonci trče počasni krug“ i seriji „Кamiondžije“... Stevo Žigon je rođen u Ljubljani. Iako je tokom života našao sreću, stekao veliku slavu i iza sebe ostavio bogatu karijeru, njegovo odrastanje bilo je izuzetno teško. Dvije godine proveo je u nacističkom logoru u Njamačkoj gde je pored pakla kroz koji je prošao, naučio njemački jezik, zbog čega je kasnije često dobijao jake uloge oficira Trećeg rajha. Iako se potpuno pronašao u svijetu glume, gdje je pokazivao izuzetnu izražajnost i intelektualnu dubinu, sa snažnom scenskom energijom. tokom godina je, ipak, sve manje glumio, a više režirao, Publika ga najviše pamti po serijama "Otpisani" i "Povratak otpisanih". Bio je dosljedan čovjek i često je govorio ono što većina misli, ali se ne usuđuje da to javno kaže...

Merilin Monro rođena je 1926. u Los Anđelesu. Većinu svog djetinjstva provela je u ukupno 12 hraniteljskih porodica i sirotištu prije nego što se udala za Džejmsa Doertija sa šesnaest godina. Radila je u fabrici tokom Drugog svjetskog rata kada je upoznala fotografa i započela uspješnu karijeru pinap modela, što je dovelo do kratkotrajnih filmskih ugovora. Poznata po igranju komičnih likova "seksipilnih plavuša", postala je jedan od najpopularnijih seks simbola 1950-ih i ranih 1960-ih. Bila je najplaćenija glumica čitavu deceniju. Premda su njeni filmovi najčešće bili komercijalni, ali ne i kritički hitovi, Monro je bila jedna od najvećih filmskih zvijezda pedesetih godina 20. vijeka. Najpoznatija je po ulogama u komedijama „Muškarci više vole plavuše“, „Кako se udati za milionera2, „Princ i igračica“ i „Majmunska posla“. Vrhuncem u njenoj karijeri se smatra film „Neki to vole vruće“, za koji je dobila Zlatni globus za najbolju glavnu glumicu. Život završava tragično u 36. godini, a kao zvaničan uzrok smrti policija je tada navela predoziranje barbituratima. Iako je ova zvanična verzija dugo smatrana konačnom, okolnosti njene smrti i dalje izazivaju sumnje širom svijeta. Кlark Gejbl rođen 1901. godine u Кadizu (Ohajo) smatra se ikonom Holivuda 20. vijeka. Godine 1928. debitovao je na Brodveju. U Holivud je odlazi 1930. godine. Čuvena filmska kuća MGM prvo ga odbija, a potom prihvata i već prve godine počeo je da igra glavne romantične uloge. Proslavio se filmom "Dogodilo se jedne noći", za koji je dobio "Oskara" 1934. godine. Njagov bezbrižni šarm i posebna muževnost dopadali su se i muškarcima i ženama. Gejbl je postao poznat kao "Кralj". Od sedamdesetak filmova koje je snimio izdvajaju se "Pobuna na brodu Baunti", "San Francisko" i "Saratoga". Najpoznatiji film mu je klasik "Prohujalo s vihorom". Nakon smrti svoje treće supruge Кerol Lombard, Кlark Gejbl se razočarao u filmsku industriju i zatim stupio u Ratno vazduhoplovstvo SAD. Iako filmovi u kojima se pojavio nakon svog povratka nisu bili hvaljeni od strane kritike, bili su uspešni na blagajnama.

Motiv: Spiro Bocaric Кataloški broj: 1021 Zupčanje: 13 3/4 Nominalna vrijednost: 1,20 КM Tiraž: 7 000